De site die u gaat zien betekent niet dat alles wat er in Den Nul gebeurd is ook wereldschokkende geschiedenis is. Den Nul is vooral een plaats waar gewone mensen wonen en werken. De site is er één van oude herinneringen en leren kennen. Maar het is vooral de bedoeling dat men iets weet van de geschiedenis van de plek waar men woont en leeft.
In dit pand was vroeger een bakkerij en een café gevestigd,
op de achtergrond de openbare lagere school, waar thans Frank Overweg een garage bedrijf heeft
Een luchtfoto uit een krant van 1976, met de fraaie titel:

DEN NUL RUSTEND DORP AAN DE IJSEL
Over de herkomst van de naam Den Nul zijn verschillende lezingen. Een vergelijkbare plaatsnaam komt overigens in geheel Nederland niet voor.
Vaak wordt aangenomen dat het afkomstig zou zijn van “nol”  het geen betekent  ” zandheuvel" of open plek in het bos.
Voor die verklaring pleit dat in de vorige eeuw het hele gebied  tussen de Rijksstraatweg en de spoorlijn bebost was. Blijkens een volkstelling van ca. 1810 woonden er twee personen met de naam  ”van den Nul” in Duur.
Weduwe van den Nul (daghuurster) en Mannes van de Nul (daghuurder)
Hoe de naam van Den Nul  ontstaan is, is daarmee niet opgelost. De toenmalige bevolking bestond uit arbeiders die op de steenfabrieken en bij de “boeren  in de omgeving werkten.
Verder stond er aan de dijk een tolhuisje en waren er twee cafeetjes, waaronder dat van Janna Peters (tegenwoordig café Ripperda.) Ook was Den nul in die tijd, en nu nog, een woonwagenstandplaats rijk.
De kinderen gingen in Olst op school, tot er op Den Nul een school gebouwd werd.
Kerkelijk is Den Nul nu nog steeds op Olst aangewezen.
Rond 1900 heerste er bittere armoede.
Het culturele leven bestond in die tijd op zondag uit kaarten, streepjes gooien en hanen kraaiwedstrijden.
Langzaam maar zeker kwam er verbetering in deze toestand. Veel arbeiders die in de winter werkeloos waren, gingen nu op de vleesfabriek ,,Olba”  werken.
Er kwam een bakker op Den Nul,  zagerij Hoekman  en slagerij Hogeslag.
Nadat de Beltenbos door de Gemeente was aangekocht, werden er  gemeentewoningen gebouwd.
Hierdoor breide Den Nul zich flink uit.
In 1924 werd er de Algemene Begraafplaats aangelegd.
Er is een gezegde: ,,den Nul is niks" maar als Den Nul er niet was,  kon je Olst niet schrijven.  Met een variatie daarop kan men zeggen: ,, zonder Den Nul kon Olst niet zwemmen”. Het mooie zwembad toendertijd  lag immers op Den Nul.
Den Nul (incl. Fortmond en Duur) telt ruim  800 inwoners. Voorwaar geen wereldstad!!!
In de volksmond wordt Den Nul ook wel met Duur aangeduid, ook al is dit eigenlijk de benaming voor een aantal boerderijen aan de andere kant van de spoorlijn.
Ook wordt  Den Nul genoemd in de notulen van de N.H - kerk in 1886 waarin besloten wordt een armenhuis te stichten op de “nulse - akker” te Duur
Badmeester Gerrit Elting
in het toenmalige houten zwembad
in de Lange Kolk te Den Nul
In latere jaren vernieuwd en nu
een recreatie strandje
Den Nul is niet bepaald een dorp met een grote cultuur-historische waarde, maar wel een dorp met een hechte en vooral gezellige dorpsgemeenschap.
De school, buurthuis en het dorpscafé, spelen een centrale rol in de Nulse samenleving, behalve in het eerste weekeinde van juni tijdens de Nulse Feesten, dan is de feesttent de centrale plek
De volksaard is prettig. Natuurlijk is er wel sociale controle, maar niet benepen.
Veel inwoners van Den Nul zijn een import-Nullenaar.
Dit begon al in het begin van de vorige eeuw toen veel arbeiders van de steenfabrieken langs de IJssel in de kleine buurtschap gingen wonen.

Door de ligging van het dorp, precies in het midden tussen de grote dorpen Olst en Wijhe, riepen de Nullenaren tijdens de samenvoeging van de twee gemeenten Den Nul uit als het hart van de gemeente Olst-Wijhe.
Dat was natuurlijk als grap bedoeld, maar het gaf wel het gevoel weer van de Nullenaren.
Wij hebben onze schouders opgehaald over de vooroordelen die in beide plaatsen heersten over de samenvoeging.
Naast het café, is de school annex buurthuis de ontmoetingsplaats bij uitstek in het dorp en daarmee de basis van het sociaal maatschappelijk gebeuren.
Eens per jaar komt de gemeenschapszin tot een hoogtepunt tijdens de Nulse Feesten.